De borders

borders

De mixed-borders zijn ontworpen uit een passie voor wilde planten. De vaste planten zijn in vrij grote groepen gerangschikt, met hier en daar een eenling die voor een speels effect zorgt. Grassen ontbreken uiteraard ook niet.

De dubbele border is dé blikvanger van de tuin. Hier zijn hoge vaste planten gecombineerd met lagerblijvende en bodembedekende soorten.

De 30 meter-lange border met enkele arduinen treden is geflankeerd door strak golvende hagen.
In de vroege zomer komen hier enkel zachte kleuren aan bod. Naargelang de zomer vordert nemen fellere kleuren de bovenhand; Helianthus en vooral Persicaria, onze lieveling!
Grassen zorgen er dan weer voor dat alles niet al te druk wordt. Het borderpad staat centraal op het Schotse hekken die de grens vormt tussen maaiweide en open grassentuin met vijver.

Nazomerborders

In volle zomer en herfst komen fellere kleuren aan bod

Alles over borders vind u in het e-boek van Modeste Herwig "Borderplannen"; www.herwiggarden.info, een aanrader.

De borderopkuis

De bovengrondse plantendelen van vaste planten sterven af voor de winter. In de lente 'lopen' die planten terug 'uit': nieuwe scheuten ontstaan terug op dezelfde plaats.
Tegenwoordig worden vele heestertjes opgenomen in het sortiment van de vaste planten; vele keukenkruiden, Perovskia, Fuchsia, Ceratostigma...Veelal zijn dit mediterane planten. Deze worden tot 10 cm boven de grond afgeknipt. Nieuwe scheuten ontstaan dan op die takjes en veelal ook nieuwe dichtbij de plant.
Sommige planten, zoals Sedum, hebben al zeer vroeg wachtende 'spruiten'; uiteraard daar net boven de afgestorven plantendelen wegknippen.
Siergrassen kunnen doorgaans tot 10-15cm boven de grond bijgesnoeid worden. De groeipunten van grassen zitten wat hoger en tussen de afgestorven delen. Na het snoeien zien we dan a.h.w. rosse egeltjes met groene puntjes. Van sommige siergrassen zoals Molinia (Pijpestrootje)kunnen de restanten gewoon weggeplukt worden.
Varens vragen wat meer precisie. Met de snoeischaar enkel de oude bladeren verwijderen en opletten voor de wachtende, veelal opgekrulde, wollige bladeren.

De beste periode om dit werk te doen is eind februari-begin maart. Op nattere gronden wachten tot het droog genoeg is om verdichting van de bodem te voorkomen. Indien er heel wat bolgewassen staan is het natuurlijk aangewezen deze werken in de winter te doen. Dit is vooral van toepassing bij schaduwborders. De afgeknipte plantendelen op een wachthoop gooien ter kompostering; zo behoud je het vlinderbestand in je bloementuin.
De grond iets losmaken met een spitvork en vervolgens een mulchlaag aanbrengen is vooral aangewezen op lichte zandgronden. Het toevoegen van organische meststof met een lage stikstof-waarde kan ook tegelijkertijd gebeuren. Eventuele kalkbemesting (vaste planten houden van neutrale tot iets kalkrijke gronden) moet 2 maanden vooraf gebeuren. Kalk kan namelijk opname van vele elementen verhinderen.